Altuğ KOÇ - altugkoc.com

12 Angry Men - 12 Kızgın Adam

2008-12-03T13:28:00.004+02:00

Tür: Dram / Gerilim
Yönetmen: Sidney Lumet
Senaryo: Reginald Rose
Görüntü Yönetmeni: Boris Kaufman
Müzik: Kenyon Hopkins
Yapım: 1957, ABD, 96 dk.

Oyuncular: Henry Fonda (Jüri üyesi Bay Davis), Lee J. Cobb (Jüri üyesi), Ed Begley Jr. (Jüri üyesi), E.G. Marshall (Jüri üyesi), Jack Warden (Jüri üyesi), Martin Balsam (Jüri üyesi), John Fiedler (Jüri üyesi), Jack Klugman (Jüri üyesi), Edward Binns (Jüri üyesi), Joseph Sweeney (Jüri üyesi Bay McCardle), George Voskovec (Jüri üyesi), Robert Webber (Jüri üyesi), Rudy Bond (Yargıç)

1957 senesinde çekilmiş olan 12 Kızgın Adam, bize evvela şunu söylüyor. Bir filmde hiçbir özel efekt olmasa, bütçesi asgari olsa, prodüksiyon küçük, kullanılan mekânlar 1 veya 2 tane olsa bile, o film bir başyapıt olabilir.

Gerçekten de 12 Kızgın Adam bu başarıya ulaşabilmiş, 1 saat 30 dakika boyunca hiç sıkılmadan, su gibi rahat bir akıcılıkla izlenebilecek bir film. En başta Henry Fonda olmak üzere 12 aktörün etkin performanslarıyla ve filmin düşündürücü konusu ve senaryosuyla da koskoca bir yarım asırdan sonra bile hiç unutulmamış ve unutulmayacak da bir filmdir bence 12 Kızgın Adam.

Tüm film, bir odanın içindeki masa etrafında toplanan 12 adamın konuşması ve tartışması üzerine geçiyor. Bir davada yargılanan ve idama mahkum edilecek olan bir şüphelinin gerçekten suçlu olup olmadığını en ince noktalara kadar irdelemeye başlıyor 12 jüri üyesi ve devamında karşıt düşüncelerin çarpışması şeklinde ilerliyor film. Birbirlerini çürütmeye çalışan jüri üyeleri öyle bir mantık savaşına giriyorlar ki, böylesi bir tartışmayı izlerken keyif almamak mümkün değildi gerçekten.

12 adamın bu tartışması, hiçbir şeye gözü kapalı bağlanmamamız ve sorgulamadan incelemeden inanmamamız üzerine bir iki küpe yapıyor kulağımıza. Düşündürüyor, sindirtiyor ve hazmettiriyor. Önümüze koyulan gerçekleri iki kere hatta üç kere kontrol etmemizi öneriyor...

Sonuç mu? Onu da izleyip kendiniz görün derim. Bir insana çok şey katabilecek bir film diye düşünüyorum...

Verdiğim Puan: 10/10

Uykuyu alamamak ve baş ağrısıyla kalkmak...

2008-11-30T13:03:00.002+02:00

Birkaç zamandır böyle bir sorun yaşıyorum. Sabahları inanılmaz şekilde bir ağırlıkla kalkıyorum ve kimi zaman da uyurken baş ağrısıyla uyanıyorum. Bunun sebepleri nedir, ne olabilir bir türlü bilemedim.

Düzensiz uyku saatleri belki sebeplerden biri olabilir. Bununla beraber sürekli açık olarak baş ucumda bulunan cep telefonumu kapatıp uzağa koydum ve apartmanın merkezi ısıtma sistemli olmasından ötürü gece de yanan kalorifer peteğinin üstüne bir miktar su bıraktım ki hava iyice kurumasın. Bu iki yöntem bir miktar etkili oldu sanırım, biraz daha dinç kalktım.

Cep telefonunu gerçekten uzaklaştırmak gerekiyormuş, hatta kapatarak. Çünkü sürekli yanınızda açık olarak duran telefonun sinyalleri vücudumuzu uyurken etkileyebiliyormuş. Sağlıkçıların elçisiyim ben... :)

Bir de uyuduğunuz oda içerisinde uykunuzu etkileyebilecek ses ve ışıkların da olmaması önemli bir etken. Örneğin tik-tak öten tüm saatleri kaldırdım odamdan. Biz uyusak da, beynimiz bu seslere karşı da duyarlıymış uyku esnasında.

Sağlıklı bir uyku için sizin de bildiğiniz yöntemler varsa, bekliyorum yorum olarak...

Atatürk'e ağlayan Elif... (Yerim ben seni kuzum!)

2008-11-29T19:52:00.004+02:00

Dün gece Beyaz Show'da izlediğim ve "Allah'ım yerim ben seni şirinlik!" şeklinde izlediğim Elif'e, az önce de Kanal D haberde rastladım ve hemen bilgisayar başına gelerek bu videoyu siteye koyma çabasına girdim. Neyse PiknikTube'de varmış, buyrun izleyin:

Bayan blogcular çoğunlukta mı ne?

2008-11-28T14:30:00.003+02:00

Gerçekten bu yazıyı sevinerek, mutlu olmuş bir şekilde yazıyorum. Zira Blogger'ın çok işe yarayan "Blog İzleme" özelliği ile son zamanlarda bay yazarlardan daha çok bayan yazarlara rastlar oldum. Bu da beni bir bay blogcu olarak daha mutlu etti. Yanlış anlaşılmasın tabii :), olayı toplumsal ve sosyolojik olarak değerlendirdiğimden mutlu oluyorum.

Bayan blogcularımızın çok güzel, samimi, dürüst ve içtenlikle yazdığı onlarca yazıyla karşılaşıyorum ve günlerdir onu oku bunu oku derken başka yapacak işlere zaman bulamaz oldum hehe. :P

İnternet, bilgisayar gibi kavramların erkeklerle bütünleşik gibi gözükmesi üzücü birşey açıkçası. Fakat İnternet'in ve bilgisayarın hakkını veren kadınların da çoğunlukta olması güzel birşey. Çünkü kadın eli değen şeylerin güzelleştiğini düşünürüm ben hep (istisnalar olabilir tabii canım :)).

Bu düşüncemi de şu mantıktan alırım. Bir toplumun kadınları bilinçli, kültürlü ve aydın olmalı ki, yeni nesiller de bu şekilde ilerleyebilsin, zira bir insan temelini herşeyden önce "anne"den alacaktır. Tabii bununla paralel olarak o toplumda kadınlara verilen değerin ve önemin de yeri çok mühim... Yanlış mıyım?

Ekleme: Hepinizi tebrik ederim ve güzel yazılarınızın devamını dilerim... :)

Trafik kurallarına uyalım, uymayanları uyaralım! Bu klibi izleyin...

2008-11-28T13:25:00.003+02:00

Haftalar evvel bir ana haber bülteninde izlediğim video vardı. Trafikte, araba kullanırken yapılmaması gereken en önemli şeyleri acı sonuçlarıyla gösteren inanılmaz etkileyici bir klipti. Sağ olsun arkadaşlar bulmuşlar, ben de hemen buraya eklemek istedim videoyu. Kesinlikle izleyin ve çevrenize de dağıtın, fakat aşırı duygusal ve hassas insanların da izlerken 2 kere düşünmesini tavsiye ederim çünkü neredeyse ağlıyordum hüngür hüngür ve videodan sonra uzun bir süre kendimi toparlayamadım. Zira Metallica - Nothing Else Matters da çok anlamlı olmuş klibe, dahası olamazdı sanırım.

Klipteki bölümler:

Hatalı sollama ve aşırı hız
Emniyet kemeri kullanımı
Alkollüyken araba kullanımı
Uykusuzken araba kullanımı
Karşıdan karşıya geçerken sağa-sola bakmak
Yoldan gözünü ayırmamak, dikkatini başka yere vermemek (Çocukla annesi okuldan çıktıktan sonra araba çarptığında yolun üzerinde gibiler fakat okul bölgesi olduğundan, yaya veya okul geçidi tabelası olduğunu düşündüm.)

Uzun lafın kısası buyrun izleyin:

Osmanlı Cumhuriyeti'ne gelen yorumlar...

2008-11-26T12:46:00.005+02:00

İlgili yazı: Osmanlı Cumhuriyeti - Gani Müjde

Yaklaşık 1 saattir Ekşi Sözlük'teki Osmanlı Cumhuriyeti yorumlarını okuyorum. Böylesi bir "vurun abalıya" zihniyeti beklemezdim Ekşi'den açıkçası.

Hayır, anlıyorum. Eleştirmek, beğenmemek, tatmin olmamak gibi onlarca seçeneği var herkesin illa ki. Fakat hunharca ve karalarcasına anlamsız laflar etmek kimsenin tekelinde, lüksünde olan birşey değildir.

Örneğin "filmin 15. dakikasında çıktım", "yarıda hemen kaçarak uzaklaştım", gibi yorum sahiplerine hayatta başarılar dilemekten başka lafım yok. E kardeşim sen filmin tamamını izlemeden, ne hakla laf edebiliyorsun? Ne bu üstünmüş gibi sergilenen tavırlar? Geçen de dışarıda muhtemelen lise çağında bir çocuktan duydum, "Ağbii Son Osmanlı filmi çok kötüymüş, arkadaşlar gitmiş iğrençmiş..." Ben sana ne diyeyim, koyun musun sen, daha filmin ismini doğru öğrenmemişsin, arkadaşlarından duyduklarınla hareket ediyorsun, git de bir kendi fikrini oluştur bari.

Neymiş, komedi değilmiş, olmamış. Olacaksa ya komedi ya dram olsunmuş. Yuh! Bir film senaryosu sadece tek bir duygu mu barındırır içinde? Ya illa güldürecek, ya illa ağlatacak öyle mi?

Ben de belki çok güleceğiz diye gittim fakat filmin amacının sırf güldürmek yönünde olmadığını anlayınca da "ne biçim komedi bu" diye bir soru da sormadım, "komedi değilmiş bu yaa" demektense, filmi anlamaya çalışmak çok mu zordu yani?

Belki, fragmanlarda yaratılan "komedi filmi" imajını eleştirmek mümkündür anlarım. Ama tüm söylemler bunlarla da kalmıyor ki... Filmde elbette ki hata bulmak mümkün ama "o öyle olmazdı bi kere çok saçma!" diyenler de gerçekten baya roman okuyor olsa gerek. Efendim, olmayan birşey bu zaten. Yani örneğin birisi 3. Dünya Savaşı konulu bir film yapsa, ne kadar yanlış diyebiliriz senaryoya? Adam kendi hayalindeki 3. Dünya Savaşı'nı aktarmış olacaktır filme, sen de aktar başka bir filme o zaman...

Yani farz-ı misal bir senaryo işte efendim. Başka bir senaryo, "Atatürk olmasaydı, ne olurdu?" diye bir varsayımı bambaşka şekilde yapabilir. Hatta bırakın senaryoyu, bu yaklaşım herkes için farklı olabilir, e hangisine doğrudur diyebiliriz ki? Diyemeyiz, bilmiyoruz çünkü, yaşamadık öyle bir süreç.

Oyunculuklar kötüydü, çekimler başarısızdı, şuydu buydu gibi teknik tüm eleştirilere bir lafım yok, pek olamaz da zaten. Beğenmeyen beğenmez ama "Hollywood değilsin, ne kasıyorsun" yorumlarına da hayran kaldım.

Bu mantıkla 100 yıl sonra da "vaoovv, spidey 39'daki efektler harikaydı be kanka, yapamıyoruz biz böyle" demeye devam ederiz, e yapamayız tabii, böyle gidersek. Eleştirmeyeceğiz diye birşey yok da, herşeyi eleştirmeliyiz düşüncesi de yapıcı eleştiri kavramından çok çok uzaklarda kalıyor ey ahali.

Anlamıyorum gerçekten, gittik, güldük, hüzünlendik... (Hatta alkışladık evet...) Ne var yani bunda? Filmin, hayatınızın filmi olacak gibi bir reklamı da yapılmadı ki zaten. Ne bu "dur süper laf koyuyorum filme seyredin" yazıları hiç anlayamadım. Bende mi var acaba zıtlık? İşin aslı üzüldüm, gerçekten çok üzüldüm...

Neyse efendim, sürçü lisan ettiysem affola, fakat ben de eleştirilere olan eleştirimi buradan yapmak istedim. Sağlıcakla kalın.

Osmanlı Cumhuriyeti - Gani Müjde

2008-11-24T19:09:00.009+02:00

Tür: Komedi / Tarihi
Gösterim Tarihi: 21 Kasım 2008
Yönetmen: Gani Müjde
Senaryo: Gani Müjde
Yapım: 2008, Türkiye

Oyuncular: Ata Demirer, Vildan Atasever, Sümer Tilmaç, Ali Düşenkalkar, Kerem Kupacı, Belma Canciğer Müjde, Ceren Soylu, Ruhsar Öcal, Özden Özgürdal, Caner Uncuoğlu ve Sezen Aksu

Normalde sitemde izlediğim filmleri tanıtırım, anlatırım ama pek reklamını yapmak, kampanya düzenlemek gibi niyetim yoktur. Hatta bugüne kadar "kesinlikle gidin izleyin, herkese de bahsedin" dediğim sanırım bir tek film var, o da Devrim Arabaları idi. İşte şimdi sıra bu tarzda yazacağım ikinci filme geldi: Osmanlı Cumhuriyeti...

Ne kadar da çabuk geçiyor zaman. Taa 27 Ocak 2008'de Osmanlı Cumhuriyeti vizyona giriyormuş diye yazı hazırlamışım. O zamandan sonra biraz sıkıntılı süreçler yaşadı sanırım film, çünkü Osmanlı İmparatorluğu ile dalga geçiyormuş gibi ithamlara maruz kalmıştı.

Neyse, işin aslı da, o sıralar filmin bu kadar güzel ve anlamlı olabileceğini tahmin edememiştim, ne yalan söyleyeyim. Çok güleceğimiz bir komedi olur gözüyle bakıyordum. Hatta bugün giderken bile "bir komedi filmi" düşüncemi geride bırakmamıştım... Ta ki filmi izleyene kadar!

Evet, açıklıyorum, ağladım! Issız Adam beni ağlatamamıştı ve ne ilginçtir ki "çok güleceğiz yahu hehe" diye gittiğim film, o kadar anlamlı o kadar duygusaldı ki, 2-3 yerde dayanamayıp gözlerimdeki yaşı bıraktım. Hatta birçoğunu da tutmak zorunda kaldım.

Şimdi o sahneleri açıklayıp, sizin filmden alacağınız duyguyu hafifletmek istemiyorum(*), bu yüzden kendiniz gidip hissedin. Fakat filmin sonuna doğru Boğaz'dan geçerken Ata Demirer'in öyle bir repliği var ki, şıraakk diye bir tokat gibi yüzüne çarpıyor insanın ve tutamıyorsunuz göz yaşlarınızı... Yani benim öyle oldu en azından. Hatta dahası "heheyy" diye bir de alkış başlattık ki, tüm sinema salonu katıldı bu alkışa... O yüzden hiç bir saniyeyi kaçırmadan izleyin.

(*) Film vizyondan kalkınca yazarım.

Osmanlı Cumhuriyeti'nin konusunu bilmeyen kalmamıştır. Mustafa Kemal Atatürk'ün küçük bir çocukken ağaçtan düşmesi ve bir Kaos Teorisi mantığı ile de (bakınız Kelebek Etkisi) lider olamayışı ve Kurtuluş Savaşı gibi destanları yazamayışımızla süregelen 2008 Osmanlı'sını, yani Osmanlı Cumhuriyeti'ni konu alıyor film, fantastik kurgu diyebileceğimiz bir senaryo ile.

Film içerisinde geçen o kadar anlamlı ve "yaa, işte işte..." diyerek anlatabileceğim sahne var ki, bir başlarsam size birşey kalmaz. O yüzden bunları hep size bırakıyorum. Ama yazmadan da edemeyeceğim bir nokta var. Bir yazımda başka bir konu için şöyle demiştim hani:

...74 sene evvelini çekip siyah beyaz yaparak anlatmak kolaydır tabii, ama orada siyah beyaz yaparak anlattığın köydeki eve giren jandarma (bu konuya da değineceğim) bir Fransız, bir İngiliz askeri değilse ve girer girmez sorgusuz sualsiz -mutlu olun da demeden hani- o evdekileri öldürmemişse bunu evvela "Genç Cumhuriyet"e borçludur...

İşte bu demek istediğimi Gani Müjde bir sahneye öyle güzel yansıtmış ki, hiç beklemediğim bir anda şok oldum ve tüylerim ürperdi o an.

Senaryo ve filmin akışı, sahip olduğumuz Osmanlı İmparatorluğu gibi görkemli ve büyük bir tarihi bence hiç bir şekilde yermiyor ve Osmanlı ile dalga geçmiyor, bunu da özellikle belirtmek isterim. Tam tersine bizi yüz yıllar boyunca kimler durdurmak istemiş ve kösteklemiş bunu bir bir gözler önüne seriyor esas. Çoğu ince noktayla da bunu besleyerek harika göndermeler yapmış. Heybeliada'nın Avrupa Birliği sürecinde Yunanistan'a verilecek olması (gerçi Padişah'ın olaya müdahalesinde yerlere yattım gülmekten), Antep Saint-Germain, Ankara kasabasının ülkenin en doğusu olması, Güneydoğu Anadolu'nun Osmanlı topraklarında gösterildiği haritalar ortaya çıkması (filmde oralar Fransız toprağı) ve Fransa'nın buna karşı tutumu, gibi gibi gibi... Daha ne olsun... Anlayana artık.

Gelelim başka konulara. Oyunculuklar yerli yerinde diyebiliriz. Ata Demirer ve Vildan Atasever ellerinden geleni yapmışlar. Üstad Sümer Tilmaç ise, en etkin rollerden biri olarak karşımıza çıkıyor filmde. Teknik anlamda yer yer boşluklar ve atlamalar görmek mümkün ama bu akıcılığın kaybolmasına sebep olmuyor, yeterince iyi diyebiliriz. Müzikler de şahaneydi ayrıca. Filmin müziklerinin çıkacağı anı bekliyorum sabırsızlıkla. Yani şöyle bağlayayım, artık Türk Sineması'nın isteyince ve biraz kendine güvenince neler başarabildiğini rahatlıkla görebiliyoruz... Bu konuda da Gani Müjde'ye sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum kendi adıma, anlamlı senaryosu ve yönetmenliği için.

Son cümlemi ise yine Devrim Arabaları'nda yaptığım gibi yazmak istiyorum:

Osmanlı Cumhuriyeti'ne kesinlikle gidin, izleyin, izlettirin!

Filmin resmî web adresi: http://osmanlicumhuriyeti.com/

Verdiğim Puan: 9/10

24 Kasım Öğretmenler Günü...

2008-11-24T15:30:00.003+02:00

Öğretmenler, bir ülkenin herşeyidir, canıdır, kanıdır, nefes alıp vermesine yarayan unsurudur... Bir çocuk, doğumundan itibaren bir yetişkin olana kadar iki kurumun elinden geçer: Aile, okul. Dolayısıyla aileden sonra gelen okul ve öğretmenlerin bir çocuk veya genç üzerindeki etkileri ve tohumlayabildikleri o kadar önemlidir ki, kelimelere sığdırmam pek mümkün değil bu önemi.

6 yaşından beri okuyorum. Yani 16 yıldır. Düşünün... 16 yıl boyunca bana öğretmenlerin neler verdiğini veya veremediğini. Evden çıkıyorum ve saatlerce okul denilen yapının içerisinde hayatımı sürdürüyorum, bu da öğretmen ve okul kavramlarının insan hayatında ne kadar büyük yere sahip olduğunun önemli bir ispatı. Okumak önemlidir, eğitim insana erdemli olmayı, bilinçli olmayı aşılar. Bu yapının en büyük temeli elbette ki ailede başlar fakat öğretmenler de çorak bir araziden, fidanlar çıkmasını sağlayabilirler. Bu da bilinçli ve kültürlü bireyler, dolayısıyla toplumlar, nesiller ve yükselen değerlere sahip bir ülke demek olacaktır.

Haddim değil ama her meslekte olduğu gibi öğretmenlik mesleği içinde de iyiler ve iyi olamayanlar (kötü demek istemiyorum) bulunabiliyor. Herşeyden önce evvela bir insanın yaptığı işi sevmesi lazım ki öğretmenliği işten öte bir değer olarak görmek de mühim bir nokta. Bir insanın karanlık yoluna ışık tutmak kadar güzel bir meslek var mıdır? Dolayısıyla, öğretmenlerimiz öğrencilerine, başta sevgi ve daha sonra da başarılı bir eğitim verebilirlerse her türlü bilinmeyenli denklemlerimiz çözüme kavuşacaktır. Zira güçlü bir toplumun temelleri iyi bir eğitimle sağlanabilir.

Tabii bunun, eğitim sistemi, müfredat düzenlemeleri gibi detayları da var fakat bahsetmek istediğim noktalar daha bireye, insana ve değerlere yönelikti. Fakat şu anki eğitim sistemimizin bozukluğu sebebiyle de durumun vahimliğini görememek, körlük gerektirir. Kimse de elini taşın altına sokmak istemiyor, kolonları patlamış binaya alçı, sıva yaparak işin içinden sıyrılmaya çalışıyor. Bu şekilde nereye kadar gidebiliriz bilmiyorum. Hoş gerçi gidebiliyor muyuz? Bir sokağa çıktığınızda, cahillik, cehalet, çarpıklık herşeyden azar azar görebiliyorsunuz. Bunu kimseyi küçümsemek için söylemiyorum ama durum gerçekten vahim. İnsanlar birbirlerini öldürmeye çalışıyor, "ne baktın?" diye kavgalar çıkıyor, kızlar birbirlerini bıçaklıyor, öğrenciler derste öğretmenleriyle ağır derecede dalga geçip kameraya çekiyor...

Neyse, içinizi kararttım öyle değil mi? Pardon pardon...

Tüm kıymetli öğretmenlerimizin Öğretmenler Günü kutlu ve mutlu olsun!

Issız Adam - Çağan Irmak

2008-11-22T16:36:00.021+02:00

Tür: Romantik
Gösterim Tarihi: 7 Kasım 2008
Yönetmen: Çağan Irmak
Senaryo: Çağan Irmak
Yapım: 2008, Türkiye

Oyuncular: Cemal Hünal, Melis Birkan, Yıldız Kültür, Şerif Bozkurt, Gözde Kansu, Aslı Aybars, Goncagül Sunar

Günlerdir süren övgülerden, beğenilerden ve ayrıca bana özel olarak da gelen "filmi izle ve yorum yap bekliyorum" mesajından sonra (selamlar ;)) geçtiğimiz perşembe merak içinde Issız Adam'a gittim.

Objektif bazı çözümlemeler ve çıkarımlar yapmak istiyorum. Evvela görülüyor ki, Çağan Irmak belli başına bir marka haline geldi ve insanlar "bir Çağan Irmak Filmi" şeklinde imzalı yapımlara koşa koşa gitmeye başladı. Bunu eleştirmek için söylemiyorum tam tersine çok da hak ediyor zaten. Bugüne kadar Çemberimde Gül Oya'dan tutun da Babam ve Oğlum'a kadar imzası olduğu her yapım çok kaliteli ve başarılıydı gerçekten. Bunca şeyi şundan yazdım, perşembe günü 2 gibi filme gittiğimde 1 - 1,5 saat sonraki seansa zor yer buldum neredeyse ve akşam seansları çoktan dolmuştu ve CKM (Caddebostan Kültür Merkezi) tıklım tıkıştı.

Derken filme girdik ve başladık izlemeye. Şunu söyleyeyim, film başından sonuna kadar inanılmaz bir akıcılığa sahip. Yani sıradan bir börtü böcek şirinlik havasında aşk filmi değil ve son saniyeye kadar sıkılmadan izliyorsunuz. Senaryo dolu ve anlamlı, replikler hoş ve sevimli... İki insan arasındaki jestleri, duyguları, mimikleri, hoşlanmaları ve benzeri birçok şeyi o kadar güzel vermişler ki, tatlı bir heyecanla izliyorsunuz filmi.

Derken tabii, Alper'in karakteri sebebiyle üzüntü yumağı yuvarlanmaya başlıyor ve çığ haline geliyor. Hoş gerçi ben ağlamadım ama sinemadaki bir çok bayanın hüngür hüngür ağladığına şahit oldum. Bu konuda şunu söyleyebilirim ki Çağan Irmak, nerede ne yapılması gerektiğini çok iyi biliyor. Filmde böyle bir "ağlama" potansiyeli olmasının bence en büyük sebebi kullanılan müzikler. Geçmişi, eskileri, anıları ve yaşanmışlıkları taşıdıkları için filmle de birleşince inanılmaz bir karışım oluşturuyorlar ve kıvam tutuyor (Alper'in yemekleri gibi :)).

Bu karışıma tabii Cemal Hünal (Alper) ve Melis Birkan (Ada)'ın şahane oyunculuklarını eklemezsek çok ayıp ederiz.

Sonuç olarak filmden çıktığımda hüzün ve sinir vardı hislerimde. Gerçi kafam da karıştı bir noktada. Hani şu "mikrop taşıyorum kanımda" kısmında bir acaba oldum, böyle bir hastalığa mı bağlayacaklar... Neyse, gidin izleyin efendim, fakat ailecek cümbür cemaat gitmeseniz daha iyi, cinselliğin bir miktar kullanıldığı bir film zira. Yani sakıncası yok tabii, yaşamın en doğal şeyleri de, haberiniz olsun yine de... :)

Alper'e de sinirlenmeden gelmeyin sakın. Hayat Alper gibi enkazlar altında kalan Ada'larla dolu ne yazık ki...

Karda donmak üzeresin, uyumak tatlı geliyor ama sen öldüğünün farkında değilsin...

Puan vermeden önce ayrıca filmin müzikleri hakkında da üç beş şey yazmak ve eklemek istiyorum. Sanırım Issız Adam'ın film müzikleri satışa sunulmuş. Burada ve şurada gördüm. İçerik şöyle:

1) Anlamazdın - Ayla Dikmen
2) Une Belle Histoire - Michel Fugain
3) Yalnız Adam - Sibel Egemen
4) Yalnızım Ben - Nil Burak
5) Bana Yalan Söylediler - Semiramis Pekkan
6) Tutsana Ellerimi - Hümeyra
7) Issız Adam / Ana Tema - Aria
8) Sen Ordaydın / Ana Tema - Çello Versiyon - Aria
9) Sen Dizime Yattın - Aria
10) Elimi Tut / Ana Tema - Vokal Versiyon - Aria
11) Kulüpte 1 - Aria
12) Kulüpte 2 - Aria
13) İlk Sevişme / Piano Versiyonu - Aria
14) Beyoğlu / Piyano Versiyonu - Aria

Albüm içinde bunlar varmış ama Kadir abi filmle ilgili yazdığı yazısında bunları da yakalamış:

Funda - Çaresizim
Nilüfer - Son Arzum
Hümeyra - Sessiz gemi
Erkin Koray - Sevince
Esin Afşar - Anı
Nilüfer - Dünya Dönüyor

Kapanışta da Daily Motion'dan bir videoyla nostalji yapayım, tam olsun. Buyrun:

Michel Fugain - Une Belle Histoire Canlı Performans

Verdiğim Puan: 8/10

Canım Ailem - Uğur Yücel

2008-11-19T13:16:00.002+02:00

Yapım: TMC-Erol Avcı
Yönetmen: Sadullah Celen
Senaryo: Selin Tunç
Müzik: Deniz Tuzcuoğlu, Targan Türe
Oyuncular: Uğur Yücel, Ozan Güven, Şebnem Bozoklu, Ezgi Mola, İlker Aksum, Funda Eryiğit, Sezgi Mengi, Deniz Denker, Alpay Şayhan

Bazı üstadlar vardır ki neye imza atarlarsa atsınlar, o eseri gözü kapalı sevdirirler insanlara. Örneğin Uğur Yücel böyle bir isimdir benim için. Tam bir duayendir. Oynadığı filmler, bulunduğu projeler inanılmaz keyif verir bana, ki zaten çok da kaliteli işlerdir bunlar genelinde.

Derken dün akşam ATV'de başlayan yeni dizi Canım Ailem'e de bu sebeple bakmak istedim. Hatta konuk oyuncu olarak Cem Yılmaz da vardı. Sanırım ilk bölümü herkese izletebilmek için yapılan güzel bir taktik olmuş bu. Az bir kısımda çıktı ama Uğur Yücel varken fazlasına da gerek yok açıkçası. Sonuç olarak da dakikalar içinde diziyi büyük bir keyifle izlemeye başladım. Uğur Yücel'in bulunduğu projelerin genel özelliği olsa gerek, hem ağlatan hem güldüren bir bölümdü. Gerek konu gerekse de oyuncular olarak da çok başarılı bir çizgi tutturulmuş. Ozan Güven (Ali) ve Şebnem Bozoklu (Meliha)'nun da takdire şayan performansları diziye tat katmış.

Son olarak şunu diyebilirim ki, samimi ve içten bir dizi ortaya konulmuş. Umarım bu çizgiyi devam ettirirler.

Dizinin konusunu ATV'nin sayfasından şöyle alıntıyla koyayım:

Hikaye Karayip açıklarında lüks bir “Cruise” gemisinde başlar. 45 yaşına kadar hayatta hiç sorumluluk almamış, kız kardeşi ve eniştesini trafik kazasında kaybetmesinin ardından 3 yeğenine bakmak zorunda kalmasıyla yerleşik bir hayata geçen Samim, yıllar sonra terk edip gittiği nişanlısıyla aynı mahallede oturmaya başlar... Samim’in gemiden arkadaşı Ali(Ozan Güven) ise onunla tanıştıktan sonra bütün hayatını planladığını düşünür. Ama hayat siz plan yaparken başınıza gelen şeymiş… Ali günlerce kendini terk eden Ahsen’in izini sürer. Sonunda İstanbul’a geldiğini öğrenir ve onun bulabilmek için İstanbul’a gelir. İstanbul’da tanıdığı tek bir kişi vardır: Samim! Bir yandan aşık olduğu Seyhan, bir yandan peşini bırakmayan ilk aşk Ahsen! Ali iki aşk arasında bildiği her şeyi unutur…

Bu kadar kesişen yollar arasında hayat kavga gürültü, neşe eğlence son hız devam etmekte... Herkes can havliyle hayatın bir ucundan tutunmaya çalışmaktadır...

İlginizi çektiyse, 19 Kasım Çarşamba yani bugün 22:15'te ilk bölümün tekrarı var. Tavsiye ederim.

Ata Demirer - Facebook Şarkısı

2008-11-17T15:35:00.001+02:00

2007 Ekim - Kasım gibi başlayan fakat pek uzun soluklu olamayan Hacıyatmaz'ı hatırlayanlarınız vardır. Ata Demirer'in yönettiği sohbet programı bence gayet güzel gidiyordu ama nedense yarıda kaldı. Her neyse, İnternet'te dolaşırken, Ata'nın Hacıyatmaz'da Facebook için okuduğu bir şarkıyı buldum ve çok güldüm yine. Hadi sizler de izleyin, hep beraber gülelim:

Dünya çapındaki en iyi 500 üniversite sıralaması - ARWU 2008

2008-11-17T12:07:00.003+02:00

Efendim sizlere ARWU (Academic Ranking of World Universities) adlı bir kurumdan bahsetmiştim önceleri (işte burada). Bu kurum her sene düzenli olarak dünya çapında en iyi 500 üniversiteyi belirli kıstaslara ve verilere göre hesaplayıp, buna göre sıralama yapıyor.

ARWU 2008'e göz attım az önce, Türkiye'den bir tek İstanbul Üniversitesi girmeyi başarmış. Tebrik ediyorum. Hatta göstereyim şöyle bir:

Dilerseniz tüm listeyi de ARWU'nun sayfasından indirebilirsiniz.

Göz için lazer ameliyatı hakkında bilgiler ve yorumlarım...

2008-11-16T14:16:00.002+02:00

Efendim 27 Şubat'ta olduğum lazer operasyonunun ardından geçen uzun süreden sonra tekrar bir bilgilendirme yazısı yazmak istedim.

27 Şubat 2008'e kadar gözlerim 6,5 miyop civarı bir durumdaydı. Lise 1'den o zamana kadar lens kullanıyor olmamdan ötürü bir miktar yavaşlamıştı ilerleme. Fakat üniversite süresince lensler de sabahları ve akşamları sıkıntı yaratmaya başladığı için (çok hassastır gözlerim) ve gözlüğü de ben sevmediğim için canıma tak etti ve lazer operasyonu hakkında araştırmalara başladım. Çevremde operasyonu geçirmiş olan birçok kişiden de öğrendiğim kadarıyla hiçbirinin bir sıkıntısı veya şikâyeti yoktu. Baktım ben de ömür boyu 6,5 miyopla yapamayacağım, dedim bu operasyonu olayım. (Operasyon sonrası süreci daha ayrıntılı biçimde eski yazılarımda anlatmıştım, aşağıdaki ilgili yazılardan bulabilirsiniz.)

Dünya Göz Hastanesi'nde oldum operasyonu ve operasyon geçeli 10 ay olmak üzere. Gözlerim 0'a kadar inmişti ve halen de bir ilerleme olmadı. Yani benim görüşümde bir düşüş veya bozukluk yaşanmadı. Bu süreçten sonra umarım da olmaz. Aynı zamanda operasyonun neden olabileceği hiçbir şikâyet veya sıkıntı da yaşamadım ve dünyayı daha net, güzel ve kolay görebilmenin keyfini çıkartıyorum aylardır. Gerçekten dünya varmış diyorum... Lens kullanırken, üniversiteye koşturmaktan ve geç saatlere kalmaktan gözlerim ağrı yapar, bu da başağrısını tetiklerdi. Şimdi bu konuda da çok rahatladım. Gerçekten yaradı bana anlayacağınız.

Ama tabii herkese hadi hemen gidin diyemem, önce düzgün bir şekilde muayene ve kontrolden geçmeyi sakın ihmal etmeyin, ki zaten doktorlarınız yapacaktır bunu. Çünkü herkese yapılamayabiliyor lazer ameliyatı. Fakat o günden bugüne bile yine ilerlemeler oldu ve yeni teknolojiler ortaya çıktı. Onlar hakkında bilgim yok, iyice araştırıp gitmek lazım doktorla konuşmaya ki bilgili olun... :)

Kolay gelsin...

İlgili yazılar:

Gözlerim %150 görüşe çıkmış!
Gözlük ve lenslere veda ettiğimi söylemiş miydim?
Lazer göz ameliyatı (Excimer Laser) hakkında ayrıntılar...
Göz ameliyatı olmak istiyorum (Lazer). Tavsiyesi olan var mı?

World of Warcraft Dances / Dansları

2008-11-16T14:05:00.001+02:00

Bilenleriniz vardır, dünyada çok popüler olan World of Warcraft isimli bir bilgisayar oyunu var. Geçtiğimiz gün de ek paketi piyasaya sürüldü hatta. Neyse lafın kısası, bu oyunun çok hoş bir videosunu gördüm Daily Motions'da. Karakterlerin yapabildiği dansları arkaplana gerçek dansçıların figürleriyle birleştirerek klip haline getirmişler, çok eğlendim izlerken. Dedim sonra buraya da koyayım, sizler de eğlenin... :)

Hadi bakalım buyrun:

İstiklal gazilerimizin sonuncusu Mustafa Şekip Birgöl'e görkemli veda...

2008-11-14T18:49:00.003+02:00

11 Kasım'da kaybettiğimiz son İstiklal Gazimiz Mustafa Şekip Birgöl, bugün (14 Kasım) hak ettiği şekilde uğurlandı. Askeri ve mülki birçok ismin katıldığı ve binlerce vatandaşın eşlik ettiği askeri törenle de uğurlandı son Gazimiz...

Vatanınızı canınız pahasına kuruyan sizlere ne kadar teşekkür etsek az kalır...

Ruhunuz şad olsun!

İlgili bağlantılar:

Vikipedi - Mustafa Şekip Birgöl
Milliyet - Son gazi Mustafa Şekip Birgöl vefat etti
Radikal - Son İstiklal savaşı gazisini kaybettik
Vatan - Hak ettiği gibi uğurlayalım
Vatan - Çılgın Türk'ler tükenmez!

Papağanlar zeki hayvanlar vesselam...

2008-11-12T17:26:00.002+02:00

Geçenlerde Snowball isimli şirin bir papağandan bahsetmiştim sizlere (şurada). Bugün de gazetede kahraman bir papağanın haberini okuyunca, bunu da yazmak istedim siteye. Haber şöyle:

Bir papağan, boğulmak üzere olan bebeğin hayatını bakın nasıl kurtardı.

KUVVETLİ hafızaları sayesinde sözcükleri çok kısa zamanda öğrenen bir papağan, boğulmak üzere olan bebeğin hayatını kurtardı.

İngiltere’de yaşanan olayda Willie isimli papağan evin iki yaşındaki bebeğinin kusmuğunda boğulmak üzere olduğunu gördü. Birden çığlık çığlığa “Anne bebek”, “Anne bebek” diye bağırarak mutfaktaki annesinin dikkatini çekti.

Anne bebeğe ilk müdahaleyi yaparak hayatını kurtardı.

Willie’nin “anne”, “bebek”, “seni seviyorum”, “hadi” kelimelerini bildiği ancak anne ve bebek kelimelerini birlikte kullanarak büyük bir zeka örneği gösterdiği belirtildi.

Kaynak: http://haber.gazetevatan.com/haberdetay.asp?Newsid=208290&Categoryid=7

Bu zeki papağanı ben de tebrik ediyorum gerçekten... :)