Teşekkürler!

İnsanların hayatında zor zamanlar vardır. Bu zor zamanları yalnız geçirmek de gerçekten daha zordur.

Ben de geçtiğimiz iki gün, bu zor günlerden birini yaşadım hayatımdaki. Annem, küçük de olsa bir operasyon geçirdi. Ve ne mutlu ki bana, yalnız değildim bu süreçte.

Dolayısıyla her ne kadar yüzlerine de söylesem de, burada da yazmadan edemeyeceğim. Dostluk bambaşka bir şey çünkü. Tarifi yok.

Öncelikle, 2 gün boyunca bana sürekli yardımcı olan, yanımda olan, benle beraber koşturan, kardeşim, dostum Güven'e çok çok teşekkür ederim. Çok sağ ol kardeşim!

Aynı zamanda haberi alıp da işini gücünü bırakıp canı ile "kanı" ile gelen tüm dostlarıma, Can'a, Mehmet'e, Miray'a, Serhat'a, Mert'e ve de Sıdıka Teyzeme çok teşekkür ederim.

Beni arayan soran tüm dostlarıma da, herkese de binlerce kez teşekkürler.

Bu iki gün boyunca bir de şunu çok daha iyi anladım ki, hakikaten her şeyden önce sağlıkmış. Başka bir şey değil. O hastane ortamı, oradaki insanlar, oradaki yaşamlar, oradaki mücadeleler, umutlar veya çaresizlikler, sevinçler veya hüzünler... Hayatın kimi zaman güzel, kimi zaman da "acı ama gerçek" bambaşka bir kesidi...

Ve doktorluk... Gerçekten "kutsal" bir meslek. Yani "para" için, "statü" için istenilecek bir şey değil, asla da olamaz. İnsan hayatı, insan sağlığı, insan ruhu, her şey sizin elinize bakıyor... Ne kadar zor.

Dolayısıyla, annemin operasyonundaki doktorlarımıza da, Op. Dr. E. Bilgiç'e, Dr. Lale'ye, Dr. Dilek'e ve tüm ekibe binlerce kez teşekkürlerimi sunarım.

O zaman hazır yazı girişi yapmışken bir de mesaj verelim. :) Siz siz olun sağlığınızı asla ihmal etmeyin, kendinize olabildiğince iyi bakın.

Sağlıkla, sıhhatle...

Ve tabii ki sevgiyle...

Bu yazı, yazıldığı tarihten sonra güncelliğini yitirmiş ve eskimiş olabilir. Bununla beraber yazının içerdiği bilgiler değişmiş ve geçerliliğini kaybetmiş olabilir. Dikkatinize.

Eğer bu yazıyı beğendiyseniz, altugkoc.com'un e-posta abonesi olun ve yeni yayınlanan yazılar e-postanıza gelsin! Veya yazıları RSS bağlantısıyla takip edin!