Futbolu Sevmiyorum!

Bilgisayara uzun bir virüs kontrolü yaptırırken, ufak da bir yazı hazırlayayım dedim. Evet başlık doğrudur, futbolu sevmiyorum, hatta artık uzak duruyorum.

Aslına bakarsanız hiçbir zaman koyu bir taraftar olmasam da, kendimi bir Fenerbahçeli olarak niteler ve şampiyonluk kutlamalarına falan çıkardım. Ama bu tamamen çocukluğumda kaldı ve bitti. Artık özde değil sözde bir Fenerbahçeli olarak, ne futbola karşı sevgim ne de ilgim kaldı. Bunun birçok sebebi olduğu kesin. Geçmişte konuyla ilgili yine şöyle sert bir yazı yazmıştım.

Tüm bu hissiyatlarım, Beşiktaş'ın bu sezon şampiyon olmasıyla da iyice körüklendi. Yanlış anlaşılmasın, Beşiktaş'ın şampiyonluğunu tebrik ediyorum, inşallah Şampiyonlar Ligi'nde de başarılarını devam ettirirler diğer takımlarımızla beraber. Benim derdim bu değil.

Zaten Milli Takım maçları, Avrupa maçları ve şampiyonluktan başka da bir takibim yok konuyla ilgili. Fakat ülkenin bir takımı şampiyon oldu diye çıkan olayları aklım almıyor. Daha doğrusu futbol konseptli hiçbir kavgayı / tartışmayı aklım almıyor. Bu nasıl bir düşünce yapısıdır, henüz çözemedim. Velhasıl bu şampiyonluk sonrası da birçok yerde olaylar çıktı. Türlü türlü takımların taraftarları Beşiktaş taraftarlarına saldırdı ve bazı Beşiktaş taraftarları başka yerlere / kişilere saldırdı (kaynaklar).

Örneğin Caddebostan'da arabalarıyla giden bir grup Beşiktaşlı şahıs şampiyonluk sloganı attı diye onlarca kişinin saldırısına uğramıştı. Orası Caddebostan tabii, Fenerbahçe'nin kalesi. Yahu bırakın bu işleri, ne bu sahiplenme tavırları falan. Ben de Fenerbahçeliyim eğer söylemek gerekiyorsa ama kimsenin özgürlüğüne müdahale etme hakkına da sahip değilim bu sebepten. Sen kimsin ki?

Kaldı ki aynı ülkenin iki vatandaşı sırf bir "hobi" veya "eğlence" adına, niye birbirine düşman olur, öldürme safhasına gelir ki? Bunun bir mantığı var mı Allah aşkına? Milli Takım maçlarında el ele, yürek yüreğe olurken, bir andaki bu değişim, nasıl bir çelişkidir?

Ama tabii bu sırf Türkiye için değil, dünya için geçerli bir durum. Avrupa'nın her ülkesinde bu tip taraftarlar mevcut, hatta olaylar daha da büyük olabiliyor. Gerçekten çok saçma. Futboldan artık zerre hazzetmediğim gibi, futbol konuşmaları ve tartışmaları dönen yerden de hazzetmiyorum ne yazık ki. Bir anda iki yakın arkadaş kavga etme boyutuna gelebiliyor sırf bu sebepten.

Dediğim gibi belki bir hobi veya bir eğlence olarak yaşanması gereken bir olguyu bu kadar büyütüp yaşam felsefesi haline getirmek çok garip geliyor bana. Sonuçta bir de işin daha trajik boyutları var. Bir pazar yaratılmış, futbol olarak. İş artık eğlenceden çıkmış tamamen para, rant, vs. haline gelmiş. İnsanlar futbol denilen kavramı hayatlarına kazıyıp kendilerini yorarken, futbol sektörünün kaymağını yiyen kısımlar da top peşinde koşmak için veya sırf top peşinde koşan insanları yorumlamak için milyonlarca dolar para kazanıyorlar. Nasıl, güzel bir sistem değil mi?

Biz yıllarca okuyup, ileride üç beş kuruş daha fazla kazanmaya çalışırken, geleceğimizi, çoluğumuzu çocuğumuzu garanti altına almaya çalışırken, 18 yaşında transfer olan birisi bilmem kaç milyon dolar alarak "adam" olabiliyor. Ya da kendini "adam" sanabiliyor, bilemem. Bizse aman kim şampiyon oldu olmadı, hadi at şu golü, tüh sakatlandı, vah kırmızı kart gördü gibi hengâmeler arasında hayatımızı kurutuyoruz, çürütüyoruz. Elimize ise ne geçiyor, hiç...

Eğer bu yazıyı beğendiyseniz, altugkoc.com'un e-posta abonesi olun ve yeni yayınlanan yazılar e-postanıza gelsin! Veya yazıları RSS bağlantısıyla takip edin!