
1986 senesinin 8 Ekim akşamında Kadıköy / İstanbul'da doğdum (doğmuşum yani, doğarken bilincim yerinde değildi henüz). 1992 - 1997 seneleri arasında Bostancı İlkokulu'nu bitirerek -Ben mezun olur olmaz 8 senelik eğitime geçildi ve okulun ismi Bostancı Atatürk İlköğretim Okulu haline geldi.- ve Anadolu Lisesi sınavlarından iyi bir sonuç alarak Maltepe Anadolu Lisesi'ne girmeyi başardım. Hazırlık sınıfı, ortaokul ve lise dahil toplam 7 senemi burada geçirdikten sonra 18 yaşında, 2004 ÖSS ile Kocaeli Üniversitesi Uluslararası İlişkiler'i kazandım ve Haziran 2008'de de buradan mezun oldum.
Üniversitedeyken 2006 ve 2007 yaz aylarında Maersk Denizcilik'te staj yaptım, iş hayatıyla da burada tanışmış oldum ve benim için büyük tecrübeler silsilesi oldu gerçekten. Ayrıca Ekim 2008'de de KAZAZ İnternet Teknolojileri'nde kısa bir serüvenim oldu.
Mayıs 2008'in ALES'inden aldığım puanla da İstanbul Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Yüksek Lisans Bölümünü kazandım. Şu anda da burada eğitimime devam etmekteyim.
Velhasıl, Manifesto'da yazdığım gibi, Mart 2007'de İnternet üzerinde günlük tutma fikriyle başladı site serüvenim. Maksat kendi bireysel haykırışlarımı yapabilmek, ses çıkarabilmekti... Çünkü inanın geleceğimden korkmuyor değilim. Bu parasal veya maddi bir korku değil. Tabii onlar da var fakat, ülkem hakkında çok büyük endişelerim de var ve bunları elimden geldiğince de çevremle paylaşmaya çalışıyorum. İşte altugkoc.com adresli kişisel siteyi hazırlamamdaki en büyük gaye de buydu. Tavrımı, duruşumu, düşüncelerimi belli etmek; olaylara sessiz kalmamak, elimden geleni en azından burayla sağlayabilmek. Bilmiyorum ne kadar başarılıyım, ne kadar altını doldurabiliyorum buranın ama en azından bana "sen ne yaptın?" diye sorduklarında gösterebilecek bir referansım olduğunu düşünüyorum çünkü ben gördüklerime kayıtsız kalmıyorum. Okuyorum, araştırıyorum, takip ediyorum, dinliyorum, izliyorum, öğreniyorum... Sonuç olarak da yorumluyorum ve yazıyorum... Tüm bunları da yapmaya devam edeceğim. Bayram ANKARALI'nın "Çoban Ateşleri" kitabında şöyle bir kısım vardı (sayfa 127):
"Eli kalem tutan (ya da klavye tuşlarına basabilen) her vatan evladı elinden geldiğince, dilinin döndüğünce, ülkenin durumunu bir başkasına aktarmakta..."
İşte ben de aynen bu "görevimi" yerine getirmeye çalışıyor ve "vatan evladı" sıfatına layık olabilmeye uğraşıyorum.
Peki gelecekten kendi adıma beklentim neler? Henüz tam net değil ne yazık ki. Ama öncelikle vatana millete aileme ve çevreme yararlı ve hayırlı bir "adam" (insan) olabilmek tek isteğim. Sonra bununla bağlantılı olarak da belki bir kariyer veya düzgün bir işle hayatımı sürdürebilmek... Tabii ki bunu söylemek için çok erken de olsa dünyaya iyi 'evlat'lar verebilmek/bırakabilmek.
Bakalım 5-10 sene sonra bu yazıları okurken ne yapıyor olacağım?..
Bir kaç da fotoğraf karesi sunayım:


Blogger Profilim
Facebook Profilim
Blograzzi Profilim
Technorati Profilim
TrDizin Profilim
YouTube Profilim
Türk Blog Yazarları Profilim
Feedburner Hesabım
Güncelleme: 10 Kasım 2008


14 yorum:
04 Mart 2008 Salı 13:10
İyi bir gelecek bekliyor!!!NİCKYOK:)
04 Mart 2008 Salı 15:07
Teşekkür ederim :).
16 Mart 2008 Pazar 00:22
helal abi yürü be =)RoM3o =)
20 Mart 2008 Perşembe 12:50
Eeeee o zaman iyi bir geleceğin var:D =)faress(=
Reklam yaptığım için özür dilerim url lazımmışta:D
20 Mart 2008 Perşembe 12:51
Amaaaa yandaki Atatürk köşesi çok güzel
20 Mart 2008 Perşembe 22:42
bir uluslararası ilişkiler öğrencisi olarak söyleyebileceğim şu ki,
bilinçli olmak ve aslında tüm olaylarının kökenini bilip
hiç bişey yapmamak çok acıtıyor insanın canını..
evet,geleceğimden korkuyorum..
biz ve bizim gibileri köreltmeye çalışıyorlar çünkü..
27 Mart 2008 Perşembe 15:10
sen neymişsin be abiiii i i i
23 Temmuz 2008 Çarşamba 09:51
tebrik ederim altuğ.böyle bir zamanda herkes ben tek başıma ne yapabilirim deyip otururken sen tek başına da bir şeylere başlanabileceğini,bir çığlığın bile fark yaratabileceğini hatırlatıyorsun insanlara.yalnız karşıt kesimler yürüyecek değil ya,DURMAK YOK YOLA DEVAM!
şansın açık olsun...
25 Temmuz 2008 Cuma 17:56
Çok teşekkür ederim Derya... Ne güzel böyle yorumlar almak, anlaşılmak...
21 Eylül 2008 Pazar 22:04
keşke herkes senin görebildiğin gibi görebilse... sadece bakıyor olmasa hayata... rengarenk bi oluşum doğsa... Olsun yinede yalnız olmadığını bil...
28 Kasım 2008 Cuma 10:48
Sevgili Altuğ,
Umutlarımı yeşettin. Keşke sizler gibi nitelikli insanlarımızın sayısını çoğaltabilseydik. Benim de iki iyi yetişmiş çocuğum var ve binlerce öğrencim... Ama onlar öyle çok çoğalıyor ki, ne yapsak yetişemiyoruz. Bizlerde bir iki çocuk varken karşı tarafta el yordamıyla çoğu da sokaklarda onlarca çocuk! Parmaklar sayılıyor sonuçta, biz kaybetmiş bir toplum olduğumuzu görürken onlar kazandıklarını sanıyorlar yok olurken...
İyi ki seni tanıdım. Sevgiler...
28 Kasım 2008 Cuma 11:52
aysema,
Çok çok teşekkürlerimi sunarım size. Değerli bir öğretmen ve hepsinden önce de "anne" olduğunuzdan ötürü, sizin evlatlarınız ve öğrencilerinizin de ne kadar çok şanslı olduklarını anlayabiliyoruz kolaylıkla. Elinizin değdiği nesiller de eminim ki önemli başarılara imza atabileceklerdir, sayın öğretmenim.
02 Aralık 2008 Salı 14:01
merhaba,
yüksek lisans başvurularıyla ilgili araştırma yaparken rastladım sitenize. tebessüm etmeme sebep olan düşünceleriniz gercekten hoş ve umut dolu. icraata geçmiş olmak inançlı ve huzurlu bir duygu olsa gerek. konuşup, tartışıp birşeyler üretebileceğimiz günler oluşuyor işte, ne güzel!girişiminiz adına çok sevindim. bundan sonrasını paylaşabilmek dileğiyle..
02 Aralık 2008 Salı 19:05
Teşekkürler, çok mutlu ettiniz beni.
Yorum Gönder
Lütfen ANONİM seçeneğiyle İSİMSİZ olarak yorum BIRAKMAYIN.
Web Siteniz var ise http:// protokolü ile ekleyin.
• <b>, <i>, <a> gibi temel HTML etiketlerini kullanabilirsiniz.
• Küfür ve hakaretten uzak duralım, Türkçemizi düzgün kullanmaya çalışalım.
• Bu yazıya gelen yorumları takip etmek istiyorsanız, yorum formunun altındaki "Kaydol" bağlantısını kullanabilirsiniz.